Drodzy Bracia i Siostry!
Już spory czas temu ksiądz proboszcz Józef poprosił mnie o poprowadzenie rekolekcji parafialnych. Nie ukrywam, że zaproszenie przyjąłem z wielką radością, bo niosę w pamięci piękne wspomnienia ze spotkań Bractwa Świętego Józefa, które miałem zaszczyt prowadzić w Waszej parafii, a także z czasu odpustu ku czci Waszej Patronki – św. Jadwigi Śląskiej.
Czym są rekolekcje? Święty papież Jan XXIII w jednym ze swoich rozważań użył słów, które w formie zachęty chciałbym przesłać Wam, Drodzy Parafianie, na kilka dni przed rekolekcjami: „Rekolekcje to czas odpoczynku i pracy. Odpoczynek oznacza oddalenie się od biegu codzienności, skupienie i milczenie. Praca zaś to poszukiwanie woli Bożej w nas i staranie się o to, abyśmy ją pełnili. Należy tę pracę podjąć z sercem szeroko otwartym, szczodrym, radosnym i ufnym”. Żywię nadzieję, że z Bożą pomocą ten czas taki właśnie dla nas będzie; że zrobimy wszystko, aby zatrzymać się na kilka dni w biegu codzienności po to, aby w Roku Świętym zadać sobie niełatwe pytania o kondycję naszego życia duchowego, o kondycję naszej chrześcijańskiej tożsamości, o wygląd naszej codzienności.
Bez wątpienia zmienił nas na gorsze czas pandemii. Jesteśmy poranieni wieloma trudnymi sytuacjami. Na dodatek kontekst wojny w Ukrainie i Ziemi Świętej napawa nas lękiem, a trudności ekonomiczne i gospodarcze oraz sprawy dotyczące naszych rodzin napełniają nas niepokojem o jutro. Dlatego w czasie rekolekcji będziemy chcieli odnaleźć chrystusową nadzieję i przypomnieć sobie tę niezwykłą, że „Jeśli Bóg z nami, to któż przeciwko nam?” (Rz 8, 31). Napełnieni tą ufnością podejmiemy próbę, aby poukładać świat na nowo i rozpocząć lepsze życie z nadzieją w sercu.
Święty papież Jan XXXIII w zacytowanych wyżej słowach określa pewien warunek konieczny dla dobrego przeżycia czasu rekolekcji: „Należy tę pracę podjąć z sercem szeroko otwartym, szczodrym, radosnym i ufnym”. Takiego serca otwartego, szczodrego, radosnego i ufnego, Drodzy Bracia i Siostry, szczerze Wam życzę. Tylko w takim sercu może dokonać się to, co jest istotą czasu rekolekcji, czyli nawrócenie, tylko w takim sercu może dojrzewać pragnienie, aby „być pielgrzymem nadziei”.
Szczęść Boże i do miłego zobaczenia!
ks. Paweł Chyla